تخصصی شدن ترویج (بویژه کارشناسان و مروجان) محور فرآیندهای تخصصی شدن ترویج است. در این زمینه، مروج و یا کارشناس ترویج در یک حیطه موضوعی کشاورزی که صاحب تخصص هستند، به فعالیت می پردازند. با مشخص شدن حیطه های تخصص کاری سازمان های ترویج در قالب ترویج تخصصی، ضمن بهبود کارایی ساختاری سازمان ترویج در نتیجه توجه به اصل تخصص کاری، عاملین تخصصی شده ترویج از تبحر بالایی در حیطه تخصصی مربوطه برخوردار شده، بهتر به مخاطبان خویش خدمت می کنند و در نتیجه حجم کاری نامطلوب و ناکامی مزمن سازمان های ترویج عمومی کاهش می یابد. هدف اصلی این مطالعه پژوهش و تعیین نقطه نظرات کارشناسان ترویج نسبت به تخصصی شدن ترویج در ایران است. در این مطالعه از روش تحقیق علی- ارتباطی استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی کارشناسان ترویج شاغل در سطح ستادی وزارت جهاد کشاورزی (136 نفر) می باشد و روش سرشماری برای گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه مطابق با هدف مطالعه به کار گرفته شده است. از طریق مرور ادبیات تحقیق و بر پایه هدف تحقیق پرسشنامه ای مشتمل بر هفت قسمت مجزا تهیه شد. روایی پرسشنامه از سوی کارشناسان و اساتید ترویج مورد تایید قرار گرفته و ضریب آلفای کرونباخ به منظور تعیین پایایی قسمت های مختلف پرسشنامه بین 0.74 تا 0.82 محاسبه شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحت ویندوز صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که دیدگاه کلی کارشناسان ترویج نسبت به تخصصی شدن ترویج بسیار مساعد است و روابط معنی داری بین دیدگاه کارشناسان ترویج نسبت به تخصصی شدن ترویج و برخی از ویژگی های شغلی، سازمانی (معاونت محل خدمت، تخصص موضوعی، حیطه کاری مورد علاقه، و برخورداری از شغل فرعی) و نیز بین دیدگاه آنها و برخی از ویژگی های فردی (رشته تحصیلی، سابقه خدمت، شرکت در دوره های آموزشی، انتشار نشریات ترویجی، رضایت شغلی، رضایت از آموزش ضمن خدمت) وجود دارد. همچنین کارشناسان ترویج برخی عوامل مهم پیش برنده و ملزومات تخصصی شدن ترویج در ایران را رتبه بندی و اولویت نمودند.